Ο ρόλος της ομογένειας και της Εκκλησίας στην Αμερική

 

Η μετανάστευση δεν είναι ξένη για τον Έλληνα. Την γνωρίζει από τη δεκαετία του 50’ τότε που η φτώχεια και η ανέχεια ανάγκασε τόσους πολλούς να εγκαταλείψουν τη πατρώα γη και να αναζητήσουν μια καλύτερη ζωή στο εξωτερικό. Τα όπλα των Ελλήνων μεταναστών ήταν η εργατικότητα, η πίστη ότι θα τα καταφέρουν και ότι θα κατακτήσουν τον κόσμο. Κάποιοι από αυτούς το έκαναν πράξη με την σκληρή δουλειά, την επιμονή και τη φιλοδοξία τους. Έτσι, κατάφεραν να δημιουργήσουν μια αξιόλογη οικογένεια, να εργαστούν ως εργάτες κάτω από σκληρές συνθήκες ή να δημιουργήσουν τη δική τους επιχείρηση, όμως να μείνουν πιστοί στις αξίες της ζωής και να αποτελέσουν μια ξεχωριστή κοινότητα στο εξωτερικό. Γι’ αυτό και έλαμψαν με τη παρουσία τους και θεωρούνται φάροι για όλους όσους αναζητούν τρόπους να πετύχουν στη ζωή τους. Διότι με τη πορεία τους αυτή απέδειξαν ότι ο άνθρωπος μπορεί να καταφέρει όλα όσα ονειρεύεται εάν έχει στόχους και όρεξη για δουλειά.

Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι οι Έλληνες μετανάστες προηγούμενων δεκαετιών αντιμετώπιζαν παρόμοια προβλήματα με αυτά των σημερινών νέων στην Ελλάδα. Βέβαια, η οικονομική κρίση σήμερα επηρέασε άσχημα τη ζωή μας , διότι δεν ήμασταν προετοιμασμένοι κατάλληλα να διαχειριστούμε μια κρίση σαν αυτή συν το γεγονός ότι αυτή η γενιά δεν είχε έρθει αντιμέτωπη ουδέποτε με σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Βίωνε μια ζωή άνετη χωρίς έγνοιες. Όμως, οι Έλληνες μετανάστες τότε και σήμερα ζουν με το όνειρο μιας καλύτερης ζωής !

Είναι σπουδαία η πορεία των ομογενών σε πολλά μέρη του κόσμου όπως στην Αμερική κυρίως στην Astoria, στην Αυστραλία στο Sydney και στην Γερμανία στο Dusseldorf. Βέβαια, αν ξεδιπλώναμε έναν γεωγραφικό χάρτη θα παρατηρούσαμε ότι η καρδιά του ελληνισμού χτυπάει σε όλο τον κόσμο ! Και ενώ ο άνθρωπος  τότε εγκατέλειπε την πατρίδα του με σκοπό να εξασφαλίσει τα απαραίτητα για την επιβίωσή του δεν λησμόνησε την πίστη του στο Θεό. Ο ελληνισμός κατάφερε να διατηρήσει ζωντανή τη γλώσσα μέσα από τα λειτουργικά κείμενα της Εκκλησίας, τα ήθη, τα έθιμα και γαντζώθηκε από την αγάπη του Θεού για να συνεχίσει τη μοναχική της πορεία σε ένα ξένο περιβάλλον.

Ο Θεός οικονόμησε αξιόλογους ιερείς για να υπηρετήσουν τις χριστιανικές κοινότητες του εξωτερικού. Στην Αμερική, μετά την Κυριακάτικη λειτουργία οι πιστοί συγκεντρώνονται στο πνευματικό κέντρο του ναού, απολαμβάνουν τον καφέ τους και συζητούν με τους ιερείς, όπως τα πρωτοχριστιανικά χρόνια. Πόσο αδικαιολόγητοι είμαστε οι πιστοί στην Ελλάδα που δεν φροντίζουμε σε συνεργασία με τον κληρικό που υπηρετεί την ενορία μας να γνωριστούμε και να συνδεθούμε με ισχυρούς δεσμούς με τους ενορίτες μας ! Να λοιπόν, ένα υπέροχο μάθημα που παίρνουμε από τους ομογενείς αδελφούς μας με πόση σοβαρότητα αντιμετωπίζουν τη σχέση τους με τον Θεό, αλλά και με τον πλησίον.

Από τα παραπάνω, διαπιστώνουμε ότι το ποιμαντικό έργο της Εκκλησίας στο εξωτερικό δεν είναι εύκολη υπόθεση και ότι χρειάζεται ιερείς ικανούς να αναλάβουν το βάρος αυτής της διακονίας. Να προσεγγίσουν τους ομογενείς και να είναι έτοιμοι να ακούσουν τα προβλήματά τους για παράδειγμα αυτό των μεικτών γάμων και να δώσουν απαντήσεις σε αυτά. Άλλωστε, την ίδια οδό χρησιμοποίησαν και οι Πατέρες της Εκκλησίας όπως ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος ο οποίος είχε πιάσει τον σφυγμό της εποχής του και έδιδε λύσεις στα προβλήματα των συγχρόνων του και ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός ο οποίος έγινε ο εμψυχωτής και πνευματικός καθοδηγητής των υπόδουλων Ελλήνων. Είναι ευχή όλων μας οι Έλληνες μετανάστες να επιστρέψουν στην πατρίδα τους, αλλά επειδή αυτό φαντάζει αδύνατο θα ευχόμασταν να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με τον ελληνισμό του εξωτερικού να διατηρήσουμε την πίστη μας στον Θεό, να συνεχίσουμε τις παραδόσεις και τη γλώσσα μας ζωντανή και να αντιμετωπίσουμε τη παγκόσμια οικονομική κρίση.