Συνέντευξη στην Δημοσιογράφο Άννα Μπιθικώτση για την Hellenic News of America
Προλόγος
Η Βαρβάρα Αθανασίου Ιωάννου είναι μια εξαιρετική προσωπικότητα που μας εμπνέει με τη δύναμη και την αποφασιστικότητά της. Από τις προκλήσεις που έχει αντιμετωπίσει, αναδύθηκε μια ηγετική μορφή που έχει αφιερώσει τη ζωή της στην υποστήριξη και ενδυνάμωση των γυναικών της ελληνικής διασποράς.
Μέσα από την ίδρυση του Δικτύου Πνευματικής Τροφής Ελληνίδων Αυστραλίας γνωστό σαν Food For Thought Network και την οργάνωση του πρώτου παγκόσμιου συνεδρίου γυναικών, η Βαρβάρα Αθανασίου Ιωάννου έχει αποδείξει ότι είναι μια αληθινή αγωνίστρια για την ισότητα και την αλληλεγγύη. Η επιρροή της είναι αναμφισβήτητη και η προσφορά της ανεκτίμητη.
Η Βαρβάρα Αθανασίου – Ιωάννου, αποτελεί φωτεινό παράδειγμα ηγεσίας και επιμονής. Η ικανότητά της να μετατρέπει τις προκλήσεις σε ευκαιρίες και να δημιουργεί ένα υποστηρικτικό δίκτυο για άλλες γυναίκες είναι άξια θαυμασμού. Με την αφοσίωσή της και το πάθος της για την ενδυνάμωση, έχει καταφέρει να αλλάξει ζωές και να συνδέσει γυναίκες από διαφορετικά μέρη του κόσμου.
Εύχομαι από καρδιάς να πετύχει όλα τα όνειρά της και να συνεχίσει να φωτίζει το δρόμο για τις επόμενες γενιές. Η ιστορία της είναι μια πηγή έμπνευσης για όλους μας και η κληρονομιά που αφήνει θα είναι πάντα παρούσα.
Σας την παρουσιάζω μέσα από τη συνέντευξη που μου παραχώρησε για λογαριασμό της εφημερίδας μας
Ερώτηση
Η μετανάστευση είναι μια από τις πιο καθοριστικές στιγμές στη ζωή ενός ανθρώπου, γεμάτη ελπίδες, προσδοκίες αλλά και προκλήσεις. Μπορείτε να μας μιλήσετε για το ταξίδι σας από την Ελλάδα στην Αυστραλία; Ποιες είναι οι πρώτες σας αναμνήσεις από αυτήν τη νέα πατρίδα;
Απάντηση
Ζω στην Αυστραλία σχεδόν 51 χρόνια. Η καταγωγή μου είναι από την Ήπειρο, από ένα πολύ μικρό χωριό στη Θεσπρωτία που ονομάζεται Προδρόμι.
Ολοκλήρωσα το γυμνάσιο στην Παραμυθιά και μόλις έκλεισα τα δεκαοχτώ και μπήκα στα δεκαεννέα, αποφάσισα να μεταναστεύσω στην Αυστραλία. Η επιθυμία μου ήταν να επανασυνδεθώ με την οικογένειά μου – τον πατέρα και τη μητέρα μου, καθώς και τα τρία μου αδέλφια. Έτσι, στο τέλος του Ιουλίου, άρχισε μια νέα περιπέτεια που θα σφράγιζε τη ζωή μου, φτάνοντας στην Αυστραλία χωρίς να γνωρίζω τη γλώσσα.
Ερώτηση
Πώς ξεκινήσατε να βιοπορίζεστε στην Αυστραλία και ποια ήταν η πορεία σας ως εκπαιδευτικός;
Απάντηση
Με αγώνα και προσπάθεια,, αρχίζω να μαθαίνω τη γλώσσα, που τόσο απαραίτητη ήταν για να βιοποριστώ. Στη συνέχεια, ύστερα από ένα σύντομο, σχεδόν χρονικό διάστημα, οι σκέψεις μου ταξιδεύουν στη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας στην Αυστραλία.
Δίδασκα στα απογευματινά σχολεία της Κοινότητας Brunswick της Μελβούρνης, όπου τα παιδιά παρακολουθούσαν μαθήματα ελληνικών για δύο με τρεις ώρες, τις Τρίτες, Πέμπτες και Σάββατα. Η διδασκαλία μου αφορούσε τα ελληνικά και τη γλώσσα μας γενικότερα, κάτι που έκανα με αγάπη και αφοσίωση. Κάθε μάθημα ήταν μια ευκαιρία να αναδείξω τον πλούτο και την ομορφιά της ελληνικής γλώσσας, να μεταδώσω στους μαθητές μου τη μαγεία των λέξεων που πλέκουν την ιστορία μας.
Έτσι, συνδέθηκα με την ελληνική γλώσσα, δημιουργώντας μια γέφυρα με τους μικρούς μαθητές και τις ρίζες τους, προσφέροντάς τους τη δυνατότητα να ανακαλύψουν τον πολιτισμό και την κληρονομιά τους. Κάθε λέξη, μια ανοιχτή πόρτα στον κόσμο των παραδόσεων και των αξιών μας, τους ενθάρρυνε να εξερευνήσουν και να αγαπήσουν τη γλώσσα που μας ενώνει. Αυτό το έκανα με αγάπη και αφοσίωση, γιατί πίστευα πως η γλώσσα είναι το κλειδί για την κατανόηση της ταυτότητάς τους και της ιστορίας μας.
Πρέπει να σας πω ότι ήμουν πολύ τυχερή, καθώς οι γονείς μου ήταν εκεί και είχαν ήδη γνωστούς, αλλά και ένα σπίτι. Πολλοί μετανάστες έφταναν χωρίς τίποτα στα χέρια τους. Εγώ τουλάχιστον είχα ένα δωμάτιο που μοιραζόμουν με τις αδερφές μου, και αυτό ήταν ένα θετικό σημείο. Από την άλλη, ήμουν επίσης ευνοημένη διότι είχα ολοκληρώσει το γυμνάσιο, κάτι που δεν συνέβαινε συχνά για τους μετανάστες της εποχής εκείνης.
Έτσι, κατάφερα να βρω δουλειά σε μία ελληνική εφημερίδα και στη συνέχεια σε ένα ταξιδιωτικό γραφείο. Έπειτα από αυτό, έκανα εξετάσεις και δούλεψα σε μία τράπεζα και αργότερα στο δημόσιο τομέα, όπου ασχολήθηκα με τη διαχείριση κλήσεων, κυρίως για τους παράνομους που είχαν πάρει κλήσεις για παράνομο παρκάρισμα και παράβαση των κανόνων κυκλοφορίας.
Ερώτηση
Πώς καταφέρατε να προσαρμοστείτε στη νέα ζωή σας στην Αυστραλία και ποιες σπουδές αποφασίσατε να ακολουθήσετε;
Απάντηση
Όλα αυτά μέσα σε δύο χρόνια, είχα μάθει τη γλώσσα πολύ καλά και είχα αναλάβει πολλές δουλειές. Ωστόσο, πάντα έτρεφα την επιθυμία να σπουδάσω. Με την αρχή της διδασκαλίας των ελληνικών, ανακάλυψα πόσο πολύ μου άρεσε ο ρόλος της δασκάλας. Γι’ αυτό και οι πρώτες μου σπουδές ήταν στα παιδαγωγικά, για να γίνω δασκάλα.
Εγγράφηκα σε ένα κολέγιο κοντά στο σπίτι μας, καθώς οι γονείς μου είχαν μετακομίσει σε ένα άλλο προάστιο, στο Coburg. Στο Coburg Teachers College άρχισα τη νέα μου πορεία, παράλληλα με σπουδές στην Ελληνική γλώσσα και Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Μελβούρνης , που κράτησαν τρία χρόνια.
Αισθάνομαι πολύ τυχερή, διότι όταν σκέφτομαι την ιατρική, την οποία ήθελα να σπουδάσω στην Ελλάδα, ή την ψυχολογία, που ήταν η πρώτη μου επιλογή και με είχαν δεχθεί στο πανεπιστήμιο Monash κατανοώ ότι η απόφασή μου να στραφώ στα παιδαγωγικά ήταν η σωστή. Επέλεξα το κολέγιο που βρισκόταν κοντά στο σπίτι μας, και αυτή η επιλογή με οδήγησε σε έναν δρόμο γεμάτο εκπλήξεις και επιτυχίες.
Ερώτηση
Ποια ήταν η πρώτη σας επαγγελματική εμπειρία μετά τις σπουδές σας και πώς σας επηρέασε;
Απάντηση
Η πρώτη μου δουλειά, μετά την ολοκλήρωση των σπουδών μου, θα έπρεπε κανονικά να ήταν διδασκαλία σε σχολείο. Ωστόσο, η μοίρα είχε άλλα σχέδια για μένα. Η πρώτη μου θέση ήταν σαν Publications Officer, όπου εργάστηκα ως εκδότρια ενός περιοδικού που απευθυνόταν σε καθηγήτριες (POLYCOM) που δίδασκαν αγγλικά ως δεύτερη γλώσσα και ένα άλλο που απευθυνόταν στο προσωπικό.(Communique)
Όταν μου προσφέρθηκε αυτή η δουλειά, η αμφιβολία με κατέκλυσε.
Σκεφτόμουν: «Πώς θα μπορέσω να κάνω αυτή τη δουλειά; Είμαι μόλις πέντε χρόνια στην Αυστραλία, πώς μπορώ να το καταφέρω;». Ένιωθα να με
καταβάλλει το λεγόμενο «imposter syndrome», το οποίο με εμπόδιζε να πιστέψω στον εαυτό μου. Όμως, η πραγματικότητα αποδείχθηκε διαφορετική.
Η δουλειά ήταν εκπληκτική, καθώς είχα τη δυνατότητα να συνεργαστώ σε δύο περιοδικά – το ένα για το προσωπικό και το άλλο για τους εκπαιδευτικούς.
Ευτυχώς, είχα μια εξαιρετική μέντορα, την Gwyneth Smith, μια πολύ έμπειρη καθηγήτρια που με καθοδήγησε. Ήταν μεγάλη γυναίκα και εγώ, μικρή τότε, ένιωσα ότι με αγκάλιασε. Αναγνώρισε το πάθος μου και την αγάπη που είχα να μάθω και να δουλέψω σκληρά. Μαζί, βρίσκαμε άρθρα και δημιουργούσαμε περιεχόμενο, και αυτή η συνεργασία ήταν ένα μοναδικό κεφάλαιο στην επαγγελματική μου πορεία.
Ερώτηση
Πώς προέκυψε η ευκαιρία να συμμετάσχετε στη συγγραφή ενός προγράμματος για τη διδασκαλία των ελληνικών στα κρατικά σχολεία της Αυστραλίας και ποια ήταν η σημασία αυτού του έργου;
Απάντηση
Αφορμή στάθηκε το Υπουργείο Παιδείας στο οποίο εργαζόμουν το οποίο ξεκίνησε να εκπονεί ένα πρόγραμμα για τη διδασκαλία των ελληνικών στα κρατικά σχολεία και μου έγινε πρόταση να συμμετάσχω ως ένα από τα μέλη της συγγραφικής ομάδας. Έτσι, βρέθηκα μαζί με τους συναδέλφους μου να γράφω ολόκληρο το αναλυτικό πρόγραμμα για τη διδασκαλία των ελληνικών από την 1η Δημοτικού έως τη 2η τάξη Γυμνασίου. Αυτή ήταν μια εξαιρετικά σημαντική δουλειά και ένα έργο που άφησε το στίγμα του στην εκπαιδευτική κοινότητα. Το πρωτοποριακό και πολύ γνωστό σε όλους Greek Curriculum Project.
Ήταν η πρώτη φορά που η διδασκαλία των ελληνικών εισάγονταν στα κρατικά σχολεία, όχι μέσω βιβλίων που έρχονταν από την Ελλάδα, τα οποία συχνά δεν σχετίζονταν με τις εμπειρίες των παιδιών στην Αυστραλία. Το πρόγραμμα βασίστηκε στις τελευταίες επικοινωνιακές μεθόδους από την Ευρώπη και οι μαθητές βρήκαν στα βιβλία μας στοιχεία που αντικατόπτριζαν τη δική τους πραγματικότητα.
Η διδακτέα ύλη ήταν οργανωμένη σε θεματικές ενότητες και περιλάμβαναν εικονογραφημένες ιστορίες που είχαμε γράψει εμείς, συνολικά 60 τέτοιες ιστορίες. Αυτό το έργο είχε αφήσει εποχή, και ακόμη και σήμερα, πολλοί αναζητούν αυτά τα βιβλία. Ήταν μια μοναδική εμπειρία, όχι μόνο γιατί συνέβαλα στη διαμόρφωση της εκπαίδευσης των ελληνικών στην Αυστραλία, αλλά και γιατί αισθανόμουν ότι έπραττα κάτι σημαντικό για τη διατήρηση της ελληνικής γλώσσας και κουλτούρας.
Ερώτηση
Ποιες ήταν οι σημαντικές εξελίξεις στη ζωή σας κατά τη διάρκεια του Greek Curriculum Project και πώς σας επηρέασαν;
Απάντηση
Το Greek Curriculum Project εκπονήθηκε από το Υπουργείο Παιδείας της Βικτώριας και της Νότιας Αυστραλίας, και ήμασταν έξι άτομα στη συγγραφική αυτή ομάδα. Ήταν μια φανταστική εμπειρία, γεμάτη δημιουργικότητα και συνεργασία. Και από εκεί και πέρα, καθώς έγραφα, η ζωή μου άλλαξε ριζικά:
Ήμουν παντρεμένη και έμεινα έγκυος. Έχω δύο παιδιά, τον Αντώνη, τον γιο μου, και την Αρετή, την κόρη μου και τώρα είμαι ευτυχισμένη γιαγιά 4 εγγονιων.
Στην εγκυμοσύνη μου, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ( ο γέρος) επισκέφθηκε την Αυστραλία, και το Υπουργείο Παιδείας της Αυστραλίας ανακοίνωσε υποτροφίες προς τιμήν του. Παρά την αμφιβολία μου, έκανα αίτηση και, παρόλο που ήμουν έγκυος όταν πήγα για συνέντευξη, η υποτροφία αυτή τελικά μου απονεμήθηκε.
Έτσι, ήρθα στην Ελλάδα για έξι μήνες και εργάστηκα στο ΚΕΜΕ, τον οργανισμό εκδόσεων εκπαιδευτικών βιβλίων του Υπουργείου Παιδείας. Εκεί, συνεργάστηκα με τους σχολικούς συμβούλους, μοιραζόμενη τις εμπειρίες μου από την Αυστραλία. Ήμουν μόλις 31 ετών και είχα μόλις γεννήσει τον Αντώνη, τον οποίο βάφτισα στην Παναγία την Τρυπητή, στο Αίγιο.
Η πεθερά μου ήρθε στην Αθήνα για να προσέχει τον μικρό, ενώ εγώ βρισκόμουν στο Υπουργείο Παιδείας, σε μια συνθήκη που θύμιζε ανταλλαγή γνώσεων. Στην αρχή, οι συνάδελφοί μου με κοιτούσαν με μισό μάτι, αναρωτώμενοι τι ξέρω εγώ, καθώς ήμουν πολύ νεότερη και οι περισσότεροι είχαν διπλάσια χρόνια εμπειρίας. Ωστόσο, κατάφερα να συμπεριλάβω δύο από τις ιστοριούλες που είχαμε γράψει για τα παιδιά στην Αυστραλία σε ένα από τα αναγνωστικά για τα παιδιά της Ελλάδας.
Αυτή η περίοδος ήταν γεμάτη προκλήσεις, αλλά και εκπλήξεις που με ενδυνάμωσαν και επιβεβαίωσαν την αξία της δουλειάς που είχα επιλέξει.
Ερώτηση
Ποιες ήταν οι εξελίξεις που σας οδήγησαν στην απόφαση να επιστρέψετε στην Αυστραλία και πώς επηρεάστηκαν οι επαγγελματικές σας επιλογές από αυτή την εμπειρία;
Απάντηση
Μετά από έξι μήνες στην Ελλάδα, γύρισα στην Αυστραλία. Στο μεταξύ, ο αγαπημένος μου σύζυγος, ο Παναγιώτης, ο οποίος τρέφει υπερβολική αγάπη για την Ελλάδα, είχε πάντα την επιθυμία να επιστρέψει και να ζήσει μόνιμα στη πατρίδα. Είχε βρει μια δουλειά ως εκπαιδευτής στα σούπερ μάρκετ του Βασιλόπουλου, με πολύ καλές προοπτικές, αυτοκίνητο και επιδόματα, κάτι που ήταν σπάνιο εκείνη την εποχή. Έτσι, γυρίζοντας στην Αυστραλία, μου ανακοίνωσε την απόφασή του: «Πάω στην Ελλάδα να δουλέψω εκεί, να δούμε τι θα γίνει».
Εκείνη τη στιγμή, ένιωσα ανασφάλεια. Τι να κάνω εγώ τώρα; Έπρεπε να βάλουμε το σπίτι μας προς πώληση για να μπορέσουμε να επιστρέψουμε στην Ελλάδα. Ποτέ δεν ήθελα να ζω μόνιμα στην Ελλάδα, καθώς ο χαρακτήρας μου δεν μου επέτρεπε να επιβιώσω εύκολα σε αυτή τη ζωή.
Έτσι, το σπίτι που είχαμε το πούλησα, ενώ ο Παναγιώτης ήταν ήδη στην Ελλάδα, τελικά δεν αντέχει πολύ. Μετά από τρεις μήνες, με πήρε τηλέφωνο και μου είπε: «Ακύρωσε τα πάντα, γυρίζω πίσω». Η χαρά μου δεν περιγράφεται.
Ευτυχώς, όλα τα πράγματα ήταν ακόμα πακεταρισμένα για να έρθουν στην Ελλάδα, και κατάφερα να ακυρώσω το συμβόλαιο και να επανακτήσω το σπίτι μας.
Με την επιστροφή μου στην Αυστραλία, διορίστηκα σε ένα σχολείο κοντά στους γονείς μου και ξεκίνησα να διδάσκω την ελληνική γλώσσα, εφαρμόζοντας το Greek Curriculum που είχαμε δημιουργήσει πριν φύγω για την Ελλάδα. Το πρόγραμμα ήταν δίγλωσσο και, εκείνη την εποχή, είχε πολύ μεγάλη απήχηση. Τα παιδάκια ερχόντουσαν στο σχολείο χωρίς να μιλούν αγγλικά, και εμείς αναλαμβάναμε να τους διδάξουμε την ύλη στα ελληνικά ενώ παράλληλα μαθαίνανε τα αγγλικά.
Δεν θα ξεχάσω το αγκάλιασμα των μαθητών μου κάθε πρωί που τους ενέπνεα να γράφουν τις δικές τους ιστορίες. Με περιμένανε στην αυλή και μου έλεγαν με ενθουσιασμό, ῾κυρία έγραψα και άλλη ιστορία!῾
Ερώτηση
Ποιες ήταν οι καθοριστικές στιγμές και οι προκλήσεις που συναντήσατε στην καριέρα σας στον επιχειρηματικό τομέα, και πώς αυτές οι εμπειρίες σας διαμόρφωσαν ως επαγγελματία;
Απάντηση
Στον επιχειρηματικό τομέα, η πρώτη μου δουλειά ήταν ως Σύμβουλος Ανθρώπινου Δυναμικού για την πρόληψη προσωπικού σε μια Διεθνή εταιρεία τηλεπικοινωνίας. Έπρεπε να κάνω περαιτέρω σπουδές Μετά, ασχολήθηκα με την πρόσληψη στελεχών, και ανέλαβα ρόλους διευθύντριας ανθρώπινου δυναμικού και διευθύντριας εκπαίδευσης σε άλλες εταιρείε. Ωστόσο, η πιο αγαπημένη μου δουλειά ήταν αυτή της διευθύντριας ενός προγράμματος υγείας και ευζωίας στην εταιρεία όπου εργαζόμουν.
Παράλληλα, όταν έφυγα από την πρώτη εταιρεία to Swinburne University, το Πανεπιστήμιο με προσέλαβε σαν λέκτορα, (part time) καθώς είχα δημιουργήσει εξαιρετικές σχέσεις με τα πανεπιστήμια λόγω της συνεργασίας μας. Δεχόμουν φοιτητές και τους παρείχα εμπειρία. Στη συνέχεια βρήκα (fulltime) δουλεία σε μεγαλύτερη εταιρεία σαν διευθύντρια Ανθρώπινου Δυναμικού, και παράλληλα δίδασκα στο Swinburne University για περίπου είκοσι χρόνια, ως ῾sessional lecturer῾ λέκτορας στον τομέα της διαφορετικότητας και συμπερίληψης.
Θέλω να σου πω, Άννα μου, ότι όλα αυτά τα κατάφερα χωρίς στήριξη. Οι γονείς μου είχαν επιστρέψει στην Ελλάδα και ήμουν μόνη, καθώς η πορεία μου απαιτούσε μεγάλο αγώνα. Είχα έναν σύζυγο και δύο παιδιά, και ταυτόχρονα, έπρεπε να μάθω πώς λειτουργεί το σύστημα. Έφαγα τα μούτρα μου στον επιχειρηματικό τομέα, γιατί δεν ήξερα πώς να παίξω το παιχνίδι. Κάθε βήμα ήταν μια πρόκληση, αλλά και μια ευκαιρία να αποδείξω την αξία μου.
Ερώτηση
Ποιες ήταν οι προκλήσεις που σας οδήγησαν στη δημιουργία του Δικτύου Πνευματικής Τροφής Ελληνίδων Αυστραλίας και πώς αυτές οι εμπειρίες επηρέασαν τη δέσμευσή σας στην υποστήριξη των γυναικών;
Απάντηση
Πριν σου απαντήσω θέλω να πω και κάτι πολύ σημαντικό. Μέχρι να μάθω όλα αυτά τα πράγματα, γνώρισα ρατσισμό, “bullying, και harassment”—ό,τι μπορείς να φανταστείς. Ωστόσο, όλες αυτές οι αρνητικές εμπειρίες δεν με πτόησαν. Κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων στο Σίδνεϊ, ήμουν σε μια πολύ άσχημη κατάσταση τότε, εγκλωβισμένη σε μια τοξική εργασιακή σχέση, μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης, χωρίς να ξέρω τι να κάνω.
Πήρα τα παιδιά μου και πήγα στο Gold Coast. Φτάνοντας εκεί, ένιωσα ότι δεν μπορούσα να κουνηθώ από τον μπαλκόνι. Περνώντας από όλα αυτά, συνειδητοποίησα ότι δεν ήμουν μόνη. Υπήρχαν πολλές άλλες γυναίκες με παρόμοιες εμπειρίες. Αυτός ήταν ο λόγος που αποφάσισα να δημιουργήσω το δίκτυο. Ήθελα να είναι τόσο επαγγελματικό και αξιόλογο, ώστε οι Ελληνίδες που θα έρχονταν να νιώθουν περήφανες να φέρνουν και τις μη Ελληνίδες φίλες τους.
Όταν πήγαινα σε συνέδρια και συναντούσα Ελληνίδες ή Ελληνόφωνες, τους ρωτούσα: «Είσαστε μπλεγμένες με κάποιον οργανισμό; Ανήκετε κάπου;».
Συνήθως η απάντηση ήταν: «Νo, είναι ντέγκι». Ακούγοντας αυτά, αναρωτιόμουν: τι θα κάνει μια μορφωμένη Ελληνίδα που έχει μεγαλώσει εδώ να έρθει σε έναν οργανισμό σαν αυτό που ήθελα να δημιουργήσω;
Με αυτά τα ερωτήματα στο μυαλό μου, γεννήθηκε η επιθυμία μου να δημιουργήσω έναν χώρο υποστήριξης και ενδυνάμωσης για όλες τις γυναίκες . Έτσι, το 2001, δημιούργησα το Δίκτυο Πνευματικής Τροφής Ελληνίδων Αυστραλίας, και το ονόμασα Food For Thought Network, ύστερα από ένα χρόνο έρευνας.
Ερώτηση
Ποιες είναι οι βασικές πτυχές της ενδυνάμωσης των γυναικών που σας εμπνέουν, και πώς αυτές οι πτυχές συνδέονται με την ηγεσία και την προσωπική ανάπτυξή τους;
Απάντηση
Σκέφτηκα ότι αν εστιάσουμε σε θέματα που αφορούν την ενδυνάμωση των γυναικών, στην προσωπική και την επαγγελματική τους ανάπτυξη και την υποστήριξή τους, θα δούμε πού μπορεί να μας οδηγήσει αυτή η διαδρομή. Οι πτυχές αυτές συνδέονται άρρηκτα με την ηγεσία στο χώρο εργασίας, την προσωπική ηγεσία και την ανάπτυξή τους σε διάφορους τομείς.
Η προσωπική ηγεσία, για μένα, σχετίζεται με τις διαπροσωπικές σχέσεις, την οικογένεια, την υγεία και την ευζωία, όλα αυτά μέσα σε ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον. Αυτή η έννοια είναι καθοριστική, γιατί οι γυναίκες που αναγνωρίζουν και καλλιεργούν την προσωπική τους ηγεσία έχουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν θετικούς αντίκτυπους όχι μόνο στη ζωή τους αλλά και γύρω τους.
Έτσι, μέσα από την ενδυνάμωση, αυτές οι γυναίκες αποκτούν εργαλεία και αυτοπεποίθηση για να διεκδικήσουν τη θέση τους, να ηγηθούν και να ανθίσουν σε όλους τους τομείς της ζωής τους. Αυτός ήταν ο σκοπός και η οδήγηση πίσω από το έργο που αναλαμβάνουμε.
Ερώτηση
Ποιες ήταν οι διαδικασίες και οι προκλήσεις που αντιμετωπίσατε κατά την οργάνωση της πρώτης εκδήλωσης, και πώς εξελίχθηκε αυτή η πρωτοβουλία τα επόμενα χρόνια;
Απάντηση
Η πρώτη εκδήλωση που διοργάνωσα ήταν το αποτέλεσμα ενός χρόνου ενδελεχούς έρευνας και σχεδιασμού. Δημιούργησα ένα ῾business plan῾ που παρουσίασα με πάθος. Κάλεσα δέκα γυναίκες και τους ζήτησα να φέρουν από μία φίλη τους. Έτσι, τον Μάιο του 2001, πραγματοποιήθηκε η πρώτη εκδήλωση με εξαιρετική επιτυχία. Από τις αρχικές δέκα ή είκοσι συμμετοχές, σήμερα έχουμε εκατοντάδες συμμετοχές.
Πριν από τρία χρόνια, γιορτάσαμε τα είκοσι χρόνια από την ίδρυση του Δικτύου Food For Thought Network Inc με μια αυτοέκδοση, ένα βιβλίο με τίτλο “Her Voice: Greek Women and Their Friends”. Αυτό το έργο περιλαμβάνει αυθεντικές συνεντεύξεις από 42 γυναίκες, εκ των οποίων τριάντα είναι Ελληνίδες και δώδεκα μη Ελληνίδες. Το βιβλίο αυτό έχει γνωρίσει μεγάλη απήχηση, επιβεβαιώνοντας την αξία των διαφορετικών φωνών που θέλουμε να ακούγονται.
Ερώτηση
Ποιες ήταν οι πρωτοβουλίες που αναλάβατε κατά τη διάρκεια της πανδημίας για την υποστήριξη των γυναικών, και πώς οδήγησαν αυτές οι πρωτοβουλίες στο πρώτο παγκόσμιο συνέδριο για γυναίκες και ελληνισμό;
Απάντηση
Κατά τη διάρκεια της πανδημίας, δημιούργησα μια πλατφόρμα που ονομάζεται “Greek Women and Friends Global Forum”. Είναι ένα κλειστό γκρουπ στο Facebook, όπου κάθε Κυριακή άνοιγα το Zoom και συζητούσαμε θέματα που αφορούν την ενδυνάμωση των γυναικών. Αυτές οι συναντήσεις προσέφεραν ένα ασφαλές καταφύγιο για πολλές γυναίκες, και ο αριθμός των μελών του γκρουπ αυξήθηκε σημαντικά. Οι συνομιλίες ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες, με ειδικούς επιστήμονες γυναίκες να παρουσιάζουν ποικιλία θεμάτων και να μοιράζονται εμπειρίες και γνώσεις.
Αυτή η κοινότητα, σε συνδυασμό με το βιβλίο “Her Voice: Greek Women and Their Friends”, μου έδωσε την έμπνευση και τη δύναμη να οργανώσω το πρώτο παγκόσμιο συνέδριο με θέμα, ῾Γυναίκες και Ελληνισμός, το οποίο πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία τον περασμένο μήνα στα Γιάννενα και εδώ θέλω να ευχαριστήσω την ομάδα μου και όλους που συνέβαλαν στην υλοποίηση του φιλόδοξου αυτού οράματος. Αυτή η εκδήλωση σήμανε μια νέα αρχή, συγκεντρώνοντας φωνές και ιστορίες από γυναίκες σε όλο τον κόσμο, ενδυναμώνοντάς τες να συνεχίσουν να διεκδικούν τη θέση που τους αξίζει.
Ερώτηση
Πώς βιώσατε το πρόσφατο παγκόσμιο συνέδριο και ποια ήταν η σημασία του για τις γυναίκες της ελληνικής διασποράς;
Απάντηση
Η εμπειρία μου από το συνέδριο είναι απερίγραπτη. Ό,τι και να πω, μοιάζει να είναι περιττό, καθώς οι εντυπώσεις είναι τόσο ισχυρές. Συνιστώ να αναζητήσετε τις απόψεις όσων συμμετείχαν στο διαδίκτυο. Πάνω από 160 άτομα παραβρέθηκαν, με το 45% από την Αυστραλία, περίπου 18% από την Αμερική, 30% από την Ελλάδα και οι υπόλοιποι από την Ευρώπη.
Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη και περήφανη, γιατί πάντα ονειρευόμουν να συνδέσω τις γυναίκες της διασποράς με τις Ελληνίδες, ένα όνειρο που επιτέλους έγινε πραγματικότητα. Το συνέδριο αυτό δεν ήταν απλώς μια εκδήλωση, αλλά μια γιορτή που έγραψε ιστορία, μια στιγμή που ενώνει ψυχές και καρδιές.
Θα ήθελα να μοιραστώ το βίντεο που δημιούργησες, Άννα, με την παρουσία σου, την τιμητική σου συμμετοχή και την κάλυψη του συνεδρίου μου. Έτσι, οι αναγνώστες θα μπορέσουν να αποκτήσουν μια πλήρη εικόνα, να νιώσουν τη μαγεία της στιγμής και τη δύναμη των φωνών που αντήχησαν, γεμάτες ελπίδα και αλληλεγγύη.
Είναι σημαντικό να σημειώσω ότι όλα αυτά τα κάνω εθελοντικά, χωρίς κανένα οικονομικό κίνητρο. Η μόνη μου επιθυμία είναι να δημιουργήσω ένα υποστηρικτικό δίκτυο για τις γυναίκες της ελληνικής διασποράς και να τις συνδέσω με τις Ελληνίδες που ζουν στην Ελλάδα.
Ονόμασα το δίκτυο “Food for Thought Network” γιατί ήθελα να δώσω σε αυτές τις γυναίκες, που συχνά είχαν αποστασιοποιηθεί από την ελληνική τους ταυτότητα, μια ευκαιρία να συνδεθούν ξανά με τις ρίζες τους. Πολλές από αυτές δεν ήθελαν να έχουν καμία σχέση με την ελληνική γλώσσα και τον πολιτισμό, καθώς είχαν βιώσει αφομοιωτικές πολιτικές και εισήγαγα σταδιακά θέματα που είχαν σχέση με την πολιτιστική μας κληρονομιά. π.χ Τι σημαίνει να είσαι κόρη στην Ελληνική κοινωνία. Ανακάλυψε το χρυσό μέσα σου, Ο ρόλος της οικογένειας διαμόρφωση υγιούς διαπολιτισμικής ταυτότητας.κλπ
Διάλεξα αυτό το όνομα, ώστε να τις προσελκύσει και να τις ενθαρρύνει να σκεφτούν και να συνδεθούν με άλλες γυναίκες. Αυτή η στρατηγική προσέγγιση αποδείχθηκε πολύ αποτελεσματική, βοηθώντας πολλές να ξαναβρούν την ταυτότητά τους και να νιώσουν περήφανες για τις ρίζες τους.
Η δημιουργία του Greek Women and Friends Global Forum κατά τη διάρκεια της πανδημίας ενίσχυσε αυτό το ρεύμα. Δημιουργώντας ένα περιβάλλον που προάγει την εξερεύνηση της ελληνικής ταυτότητας, βλέπω σήμερα περισσότερες γυναίκες να συμμετέχουν και να νιώθουν περήφανες για την καταγωγή τους.
Αυτό έχει ενισχύσει τη σύνδεση και την αλληλεγγύη μεταξύ των γυναικών της ελληνικής διασποράς και των γυναικών που ζουν στην Ελλάδα.
Ερώτηση
Πώς διαχειρίζεστε τις δύσκολες στιγμές στη ζωή σας και ποιο είναι το μυστικό της θετικής σας προσέγγισης;
Απάντηση
Έχω περάσει πολλά, τόσο καλά όσο και δύσκολα. Μου αρέσει η μάθηση και η εξέλιξή μου. Η καλλιέργεια του εσωτερικού μου κόσμου. Επενδύω σε αυτό. Η οικογένειά μου, η διατροφή και η άσκηση η οποία δεν ήταν πάντα μέρος της ζωής μου. Οι φίλοι μου είναι διαχρονικοί — έχω φιλίες που κρατάνε από την εποχή που ήρθα στην Αυστραλία, οι “καρδιακοί φίλοι”, όπως έλεγε η μαμά μου. Προσπαθώ να έχω μια ισορροπημένη ζωή χωρίς να τα καταφέρω πάντα, ώστε όταν κάτι δεν πάει καλά στον ένα τομέα ρίχνω την προσοχή μου σε κάτι ´άλλο που με κάνει να ξεπεράσω τις δυσκολίες. Ωστόσο, είμαι πολύ θετικός άνθρωπος και πάντα βρίσκω κάποιον άγγελο που με βοηθάει να ξεπεράσω τις δυσκολίες.
Γνωρίζω πολλούς ανθρώπους και όλοι νομίζουν ότι είμαι συνεχώς έξω με κόσμο, αλλά αυτό δεν ισχύει. Προτιμώ τις ῾intimate relationships῾, δηλαδή τις πιο προσωπικές και βαθιές σχέσεις. Μου αρέσει να έχω ωραίες συναντήσεις με κοντινούς μου ανθρώπους.
Η φιλοσοφία μου για τη ζωή βασίζεται στον πολυπολιτισμό και τη διαφορετικότητα. Για μένα, η ζωή είναι ένα ταξίδι. Συχνά σκέφτομαι τον Καβάφη και το ποίημα “Ιθάκη”. Έχω συναντήσει πολλές προκλήσεις, αλλά δεν το βάζω κάτω. Αυτές οι εμπειρίες, καλές ή κακές, είναι μέρος του όμορφου ταξιδιού που κάνω και που έχουν διαμορφώσει την προσωπικότητά μου.
Ερώτηση
Ποιες είναι οι φιλοδοξίες σας για το μέλλον του συνεδρίου και πώς σχεδιάζετε να το εξελίξετε;
Απάντηση
Ακόμα επεξεργάζομαι όλα τα θετικά σχόλια και τα υπέροχα πράγματα που έχουν γραφτεί για το πρώτο παγκόσμιο συνέδριο γυναικών και ελληνισμού. Θέλω αυτός ο θεσμός να συνεχίσει και να γίνει κάτι πιο μόνιμο. Σχεδιάζουμε με την υπέροχη ομάδα μου να διοργανώνουμε τέτοια συνέδρια κάθε δύο χρόνια, με την Ήπειρο — που θεωρώ την Ελβετία της Ελλάδας — να είναι ο χώρος όπου οι γυναίκες της διασποράς θα μοιράζονται τις εμπειρίες τους με τις Ελληνίδες.
Η συνέχεια αυτού του συνεδρίου είναι για μένα σημαντική, να γίνει κάτι μόνιμο και να μείνει. Θέλω να μείνει στην ιστορία, γνωρίζοντας ότι έχω βάλει ένα λιθαράκι για να καλυτερέψει ο κόσμος και η επικοινωνία σε παγκόσμιο επίπεδο. Έτσι, προγραμματίζουμε το επόμενο συνέδριο για το 2026 στα Γιάννενα όπου θα γιορτάσουμε τα 25 χρόνια του Δικτύου. .
Επίλογος Βαρβάρα μου,
Σε ευχαριστώ θερμά για την εμπνευσμένη συνέντευξη που μου χάρισες.
Συγχαρητήρια για όλα όσα προσφέρεις, με την αφοσίωση και το πάθος σου. Είχα τη χαρά να βιώσω από κοντά το κορυφαίο σου συνέδριο στα Ιωάννινα τον Σεπτέμβριο του 2024, όπου το φως των ονείρων σου άστραψε πάνω μας.
Με την ιδιότητά μου ως δημοσιογράφος για λογαριασμό της ιστορικής διγλώσσης εφημερίδας της Αμερικής, Hellenic News of America, είχα την τιμή να καλύψω αυτή την εκδήλωση, την οποία ο Παύλος και η Αφροδίτη
Κοτρώτσιου στήριξαν ως χορηγοί με την αφοσίωσή τους. Αυτοί οι δύο αγωνιστές της ομογένειας μας εμπνέουν να συνεχίσουμε το έργο μας με θάρρος και πίστη. Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Παύλος Κοτρώτσιος έχει δημιουργήσει την Hermes Expo, μια μοναδική έκθεση που προάγει την ελληνική
επιχειρηματικότητα και πολιτιστική κληρονομιά, ενδυναμώνοντας τη σύνδεση της Ελλάδας με την ομογένεια. Μέσα από τη δραστηριότητά του, η Hermes Expo ενισχύει τους δεσμούς μας με το εξωτερικό, αναδεικνύοντας τις δυνατότητες και τις αξίες που προσφέρει η ελληνική αγορά, μέσα από τα προϊόντα της και όχι μόνο. Αυτή η πρωτοβουλία δεν είναι απλώς μια εμπορική έκθεση, αλλά ένα γιορτή της ελληνικής ταυτότητας, που ενώνει καρδιές και ψυχές γύρω από την πλούσια κληρονομιά μας.
Είναι όραμα και προσπάθεια όλων μας να διατηρήσουμε ζωντανή την ελληνική κληρονομιά και να ενώσουμε τις φωνές μας σε έναν κόσμο γεμάτο προκλήσεις. Η δική σου πορεία, Βαρβάρα, είναι η σπίθα που ανάβει το πάθος στις καρδιές μας.
Please wait...