Σε μια συγκινητική εκδήλωση με βασικούς πρωταγωνιστές τα παιδιά, πραγματοποιήθηκαν για ένατη χρονιά, τα Μαθητικά Βραβεία «Yousmile Awards» που διοργάνωσε το Εθελοντικό Μαθητικό Δίκτυο «YοuSmile» του Οργανισμού «Το Χαμόγελο του Παιδιού». Η ξεχωριστή εκδήλωση πραγματοποιήθηκε σήμερα το απόγευμα, στο κατάμεστο αμφιθέατρο «Μιλτιάδης Έβερτ» στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων.
Τα Βραβεία, που πραγματοποιούνται σε συνεργασία με το υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, αποτελούν κάθε χρόνο, την πιο συγκινητική στιγμή της δράσης του «YouSmile» και έχουν στόχο να αναδείξουν πρωτοβουλίες μαθητών και μαθητριών από όλη την Ελλάδα, σε ατομικό ή και ομαδικό επίπεδο, προάγοντας την ανθρωπιά και την αλληλεγγύη, ενισχύοντας το πνεύμα συνεργασίας και εθελοντισμού, εμπνέοντας μικρούς και μεγάλους να δρουν με σκοπό το κοινό καλό.
Ο πρόεδρος του Χαμόγελου του Παιδιού, Κώστας Γιαννόπουλος σε δηλώσεις του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, ανέφερε: «Τα παιδιά εθελοντές του ‘Χαμόγελου’, έχουν καθιερώσει πλέον, διαχρονικά, μια προσπάθεια που γίνεται, όπου παιδιά, βραβεύουν παιδιά, τα οποία έχουν κάνει κάτι σημαντικό ή μεγάλους που έχουν συμβάλει στη ζωή των παιδιών γενικότερα. Είναι μια πρωτοβουλία που βλέπετε στα πρόσωπά τους πόσο περήφανα είναι, καθώς συμμετέχουν, συνεργάζονται, διοργανώνουν και αυτό αποτελεί μια όαση γιατί δυστυχώς εμείς ζούμε μια φρίκη καθημερινά στο 1056, αφού μέρα παρά μέρα έχουμε μια αυτοκτονία ή έναν αυτοκτονικό ιδεασμό. Έχουμε παιδιά που μας τηλεφωνούν για πολύ σοβαρά ζητήματα. Έχουμε αυτή την απαξίωση ότι τα παιδιά ξέφυγαν, βάζοντάς τους ταμπέλες. Μέσα σε αυτό τον ορυμαγδό προβλημάτων, αυτή η όαση, δείχνει ότι τα παιδιά δεν είναι έτσι. Στα παιδιά πρέπει να τους δώσουμε το χέρι μας και να συνεργαστούμε. Είναι αυτό που ακριβώς πριν από 30 χρόνια ένα μικρό παιδί, ο πρώτος εθελοντής στο ‘Χαμόγελο’, το παιδί που δημιούργησε το ‘Χαμόγελο’, ο Αντρέας, ο γιος μου, μόλις 10 χρονών μας έδωσε ένα μήνυμα μέσα από την τελευταία σελίδα του ημερολογίου του. Αυτός λοιπόν ο εθελοντισμός είναι μια αισιοδοξία μέσα σε αυτό το κακό που κυριαρχεί.»
Σχετικά με τον εθελοντισμό, ο κ. Γιαννόπουλος εξηγεί: «Είναι το Α και το Ω. Εδώ ο εθελοντισμός είναι κάτι μοναδικό, αφού με δικές τους πρωτοβουλίες, για παράδειγμα, ζητούν να πάρουν συνεντεύξεις από συγκεκριμένους ανθρώπους ώστε να πάρουν τις δικές τους γνώσεις. Εδώ μιλάμε για γνήσιο εθελοντισμό που τον βλέπουμε και από τους ενήλικες εθελοντές μας, οι οποίοι χωρίς καμιά ιδιοτέλεια, είναι πάντα εκεί, είναι εκείνοι που όταν τους πούμε ότι ένα παιδί είναι εγκαταλελειμμένο σε νοσοκομείο θα τρέξουν και θα παρατήσουν ότι κι αν κάνουν. ‘Αρα βλέποντας όλες αυτές τις δυνατότητες πρέπει να προσπαθήσουμε να φτιάξουμε τα πράγματα, αφού εμείς, η άλλη γενιά, τα χαλάσαμε.»
Η εθελόντρια «yousmiler» Ελεάνα Μουζουράκη, η οποία συμμετέχει στην ομάδα «You smile» τα τελευταία τρία χρόνια, μιλά στο ΑΠΕ ΜΠΕ, με ενθουσιασμό για την ομάδα στην οποία συμμετέχει: «Η ομάδα μας ασχολείται με τα Παιδικά Δικαιώματα και τους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να τα προασπίσουμε και να ενημερώνουμε τον κόσμο, κάνοντας συνέδρια στο εξωτερικό και δράσεις. Μια από τις δράσεις μας είναι οι επισκέψεις μας σε νοσοκομεία με δημιουργική απασχόληση εκεί όπου ερχόμαστε σε επαφή με παιδιά που βρίσκονται σε νοσοκομεία.»
Σημειώνεται ότι οι 8 φετινοί νικητές και νικήτριες αναδείχθηκαν από μαθητές και μαθήτριες, κατόπιν ψηφοφορίας.
Η μαθήτρια της Α΄ Λυκείου στο Καλλιτεχνικό Λύκειο Αμπελοκήπων Μαρία- Ελπίδα και ο Ευθύμης, μιλούν συγκινημένοι για τις βραβεύσεις τους, στο ΑΠΕ-ΜΠΕ: «Είμαστε πολύ χαρούμενοι και συγκινημένοι που το έργο μας προωθείται και έχει φτάσει τόσο μακριά. Στόχος μας είναι η ευαισθητοποίηση του κόσμου στις πρώτες βοήθειες, καθώς καθημερινά συμβαίνουν πολλά ατυχήματα και χάνονται τόσες ζωές, ακριβώς επειδή δεν είμαστε κατάλληλα εκπαιδευμένοι.»
«Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα ασχοληθεί ποτέ με τον εθελοντισμό», αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η βραβευθείσα Γιώτα Σαραντίνη, ο ‘φύλακας άγγελος’ του 15χρονου Μοχάμεντ από τη Γάζα: «Δουλεύω στο ΚΑΤ και συγκεκριμένα στον καθαρισμό των χειρουργείων. Μια μέρα έφεραν αυτόν τον μικρούλη από τη Γάζα και επειδή τυγχάνει να γνωρίζω αραβικά, καθώς ο σύζυγός μου είναι από τη Συρία, βλέποντάς τον τρομαγμένο, πήγα κοντά του, του μίλησα στη γλώσσα του και αμέσως πήρε θάρρος το παιδί. Ο γιατρός όταν κατάλαβε ότι μιλούσα αραβικά , με παρότρυνε να καθίσω δίπλα του για να βοηθήσω. Από εκείνη την ημέρα από τον περασμένο Φεβρουάριο, είμαι όσο μπορώ δίπλα του, και τον βοηθάω όπως μπορώ. Μακάρι να καταφέρω να προσφέρω και σε άλλους ανθρώπους βοήθεια, είναι κάτι που θέλω πολύ», αναφέρει χαρακτηριστικά η κα Σαραντίνη.
Βίκυ Παπατζίκου
ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ
Please wait...