Tης: ΧΡΥΣΑΣ ΣΑΜΟΥ
Φορά κόκκινη χλαμύδα και χρυσά περιδέραια.
Πίνει τσάι με τη βασιλική οικογένεια… και κρατώντας το τυπικό, ταξιδεύει ανά τον κόσμο με την Κέιτ και τον Γουίλιαμ.
Χορεύει, ως άλλος «Ζορμπάς», στους δρόμους της πόλης του.
Ανέπτυξε το Κέϊμπριτζ, τόσο πολύ τουριστικά, που όπως οι κάτοικοί του, έτσι κι ο ίδιος έχει κάθε λόγο να το γιορτάζει:
Από 3 εκατομμύρια έφτασε, χάρη στο άνοιγα που έκανε στην Κίνα, να αγγίζει ο τουρισμός τα 8 εκατομμύρια επισκεπτών ετησίως.
Την ίδια στιγμή οι άστεγοι, τον προσφωνούν με το μικρό του όνομα. Δεν είναι δα και λίγο, να δίνεις τροφή και καθαρά ρούχα, νερό και χώρο ασφαλούς διανυκτέρευσης στους απόρους.
Όσο για τα μικρά παιδιά, στα Νοσοκομεία της πόλης, τρέχουν να τον αγκαλιάσουν, ευχαριστώντας τον, για την πολυσχιδή φιλανθρωπική δράση του.
Οι ομογενείς μας απ’ την άλλη, απέκτησαν, Ελληνορθόδοξο Ναό, χάρη στις ενέργειες, του Προέδρου της Κοινότητας του Κέιμπριτζ.
Είναι ο πρώτος «ξένος», που επί τρεις τετραετίες κατέχει το ύπατο αξίωμα της πόλης. Παιδί 9μελούς φτωχής οικογένειας της μαρτυρικής Κύπρου είναι ο Έλληνας Δήμαρχος, της διάσημης Πανεπιστημιούπολης, που απ’ τη μια πίνει τσάι στα ανάκτορα του Μπάκιγχαμ με την βασιλική οικογένεια και απ’ την άλλη κάνει την Κέιτ Μίντλεντον να του… υποκλίνεται.
Ο 6ος στην σειρά, απ’ τα 9 αδέρφια, που γεννήθηκαν πάμφτωχα στο Παλαιομέτοχο της Κύπρου, που πολέμησε ως Ανθυπολοχαγός, που πήρε το δρόμο της ξενιτιάς για να αναπτύξει τις σπουδές του και δούλεψε ως προβεβλημένο στέλεχος πολυεθνικών εταιριών για να κριθεί ακολούθως ικανός να εκπροσωπεί σπάζοντας κάθε κατεστημένο την κοινωνία του Κέιμπριτζ:
«Τα τελευταία 811 χρόνια, όλοι οι δήμαρχοι ήταν γεννημένοι στο Κέϊμπριτζ και ήταν αριστοκράτες, γεννημένοι γαλαζοαίματοι!!! Εγώ κατάγομαι από ένα μικρό χωριό. Ονομάζεται Παλαιομέτοχο, δέκα χιλιόμετρα απ’ τη Λευκωσία. Οι γονείς μου ήταν απλοί άνθρωποι του μόχθου και αγρότες. Ο πατέρας μου, ήταν χτίστης στο επάγγελμα. Η μάνα μου όργωνε φανταστείτε τα χωράφια με τα βόδια. Είμαστε 6 αγόρια, και τρία κορίτσια. Ο πατέρας μου δεν ήξερε να διαβάσει, ούτε η μάνα μου. Δεν πήγανε σχολείο! Ο πατέρας μου πάντα θυμάμαι να μας λέει: «Άνθρωπος αγράμματος, ξύλο απελέκητο!!! Παιδιά μου να σπουδάσετε». Η μάνα μου, κόρη ιερέως, μας μεγάλωσε με όλες τις αρχές, και τα ελληνικά ιδανικά, μας ενέπνευσε να αγαπάμε τον κόσμο, να αγαπάμε την απλότητα, να σεβόμαστε, να εκτιμούμε, και να είμαστε απλοί άνθρωποι.
ΟΙ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ
Θυμάμαι, όταν ήμουν 12 χρονών, πήγα δούλεψα στα δημόσια έργα. Εκεί που στρώναμε την άσφαλτο στο αεροδρόμιο Λευκωσίας… δεν είχα παπούτσια… μας ανάγκαζαν να πατάμε πάνω στην άσφαλτο που ήταν πυρακτωμένος απ’ την πίσσα που κόχλαζε και καιγόντουσαν τα πόδια μου(!!!) Και είπα «πολύ δύσκολη αυτή η ζωή, να είσαι εργάτης και να φτιάχνεις δρόμους και έβαλα πείσμα να γίνω άριστος μαθητής. Στην τελευταία τάξη είχα γενικό απολυτηρίου 19.9!!! Επειδή απ’ το χωριό να πάμε στη Λευκωσία, χρειαζόμασταν να πληρώσουμε για το αγώγι, δεν είχαμε χρήματα ως οικογένεια. Έτσι για να καταφέρω να πληρώσω το λεωφορείο, ο προηγούμενος από μένα αδερφός, δούλευε για να μου εξασφαλίσει το κόμιστρο του πάνε-έλα!
ΤΟ ΜΙΚΡΟΒΙΟ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΚΟΜΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
Στη δευτέρα τάξη του Δημοτικού, έφερε ο δάσκαλος στην τάξη, ορισμένες φωτογραφίες και μας ρωτούσε «τι θέλετε να γίνετε όταν μεγαλώσετε».
Βλέπαμε τις φωτογραφίες (είχε γιατρούς, νοσοκόμες, πυροσβέστες, αστυνομικούς, δικηγόρους, αρχιτέκτονες, μηχανικούς …)
Και υπήρχε και μια παράξενη εικόνα, για τα παιδικά μου μάτια. Ένας κύριος με μαύρο σακάκι και παπιγιόν, λίγο … «χοντρούλης» σαν εμένα… Και ρωτώ τον δάσκαλο «Κύριε τι είναι αυτός»;
Και μου απαντά «Αυτός είναι διπλωμάτης»!
Μου άρεσε το όνομα και λέω :«όταν θα μεγαλώσω θα γίνω και εγώ διπλωμάτης»!!!
Έτσι κι έγινε: Εντάχθηκα σε μια παράταξη τους Ελεύθερους Δημοκράτες Εξελέγην το 2011 για την πρώτη 4ετία. Η δεύτερη ήταν το 15 και η τρίτη το 2019»
Η μικρή αλλά εκ των πλουσιοτέρων της Αγγλίας πόλη, χωρίς καθόλου ανεργία των 125.000 κατοίκων με τα 98 βραβεία Νόμπελ, και το υπ’ αριθμόν ένα πανεπιστήμιο και τους παγκοσμίου φήμης αποφοίτους (Ισσαάκ Νεύτων, Αλαν Τούρινγκ, δόκτωρ Γουότσον και Κρικ), με τις 4.500 εταιρίες, έχει Ελ. Κοινότητα και χάρη στον Κύπριο δήμαρχο, και Ελληνική Εκκλησία
«Έχουμε περίπου 30 ελληνοκύπριους Και περίπου 2000 εξ’ Ελλάδος, που είναι επί το πλείστον οικονομικοί μετανάστες, όμως είναι όλοι διαλεχτοί άνθρωποι: γιατροί δικηγόροι μηχανικοί… Μιλάς για brain drain… Πραγματικά οι πιο έξυπνοι της Ελλάδος έχουν φύγει και έχουν έρθει εδώ στο Κέιμπριτζ»
Για αιώνες οι Ορθόδοξοι Έλληνες του Κέιμπριτζ, εκκλησιάζονταν σε Αγγλικανικούς Ναούς. Τους νοίκιαζαν όμως ήταν αναγκασμένοι, ήταν αναγκασμένοι με το πέρας των λειτουργιών, κι όταν οι ιδιοκτήτες αποφάσιζαν να τις κάνουν δισκοθήκες ή night clubs έμεναν άστεγοι
«θυμάμαι ο Αρχιεπίσκοπος γονάτισε και έκλαιγε… Έκλαιγε!!! Και λέει , σας υπόσχομαι να μην μας ξανα-διώξουν: Θα πάρουμε δικιά μας εκκλησία, να μην είμαστε κατατρεγμένοι!
Ο Δήμαρχος άδραξε την ευκαιρία, πληροφορούμενος ότι ένας Ναός δεν μπορεί να συντηρηθεί και βγαίνει σε δημοπρασία
Εμείς οι Έλληνες ουδέποτε πουλάμε εκκλησίες, ουδέποτε τις κάνουμε δισκοθήκες! Αγοράστηκε αυτή η Εκκλησία που χωρά 250 άτομα. Έχουμε 250 παιδάκια που εδώ μαθαίνουν Ελληνικά. Κι έχουμε κι ένα χωλ δεξιώσεων .
Στο χωλ του Αγίου Αθανασίου ίσως κάποτε ο Δήμαρχος ανταποδώσει στους επίγονους του Φιλίππου, την πρόσκληση που του απηύθυνε να πιούνε παρέα τσάι στα Ανάκτορα:
«Μας κάλεσε η βασίλισσα στο Παλάτι για να πιούμε τσάι. Ο Φίλλιπος με το γνωστό δικό του στυλ μου λέει: Κύριε Δήμαρχε από πού είσαι? Από την Κύπρο του απαντώ! Και τι κάνεις εδώ? Εσείς μεγαλειότατε με ρωτάτε? – του απάντησα. Εσείς γιατί ήρθατε απ’ την Ελλάδα? Γι’ αυτή την όμορφη κοπέλα και έδειξε τη βασίλισσα η οποία χαμογέλασε με μεγάλη ικανοποίηση για την απάντηση του Πρίγκιπα!
ΜΕ ΤΟΝ ΓΟΥΙΛΙΑΜ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΕΙΤ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Ο Γουίλιαμ και η Κέιτ δια νόμου πρέπει να ενημερώνουν τον Δήμαρχο της πόλης της οποίας φέρουνε το όνομα στον βασιλικό τους τίτλο για το όποιο γίγνεσθαι.
Θα σας πω ένα περιστατικό, που μοιάζει ανέκδοτο, κι όμως συνέβη:
Ήμασταν στην Χαιδελβέργη στη Γερμανία. Εκεί υπήρξε αγώνας με βάρκες. Ο Γουίλιαμ ήταν στη μία βάρκα η Κέιτ στην άλλη… Κέρδισε η Κέιτ κι όταν ήρθε να της φορέσω το Μετάλλιο της λέω «σκύψε». Κύριε δήμαρχε εγώ είμαι μέλλουσα βασίλισσα, θα σκύψω σε σας? Της απαντώ: ο Δήμαρχος του Κέιμπριτζ εκπροσωπεί τη Βασίλισσα της Αγγλίας… Προσποιήσου ότι είμαι η πεθερά σου και σκύψε μπροστά μου. Κι άρχισε να γελάει και υπάρχει μια πολύ ωραία φωτογραφία: Εγώ που της φορώ το μετάλλιο κι εκείνη που γελάει!!!
Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ
Η Ελλάδα είναι το όνειρο κάθε Κύπριου.
«Την Ελλάδα θέλουμε κι ας τρώμε πέτρες», έτσι είμαστε εμείς οι Κύπριοι.
Η ΕΛΛΑΔΑ είναι η μάνα μας!
Θέλεις μια ολόκληρη ζωή να γνωρίσεις την Ελλάδα παίρνει όμως μια στιγμή να ερωτευτείς την Ελλάδα!!!
ΤΑ ΧΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΕΙΝΑΙ ΙΕΡΑ
Στο χωριό μου έχει πολλά θυμάρια κι έχει και κόκκινο χώμα. Είναι ιερό χώμα. Όσα χρόνια και αν περάσουν, όσο όμορφη κι αν είναι η ξενιτιά, ο τόπος που σε γέννησε ο τόπος που μεγάλωσες, εκεί που ένοιωσες τα πρώτα παιδικά σκιρτήματα δεν γίνεται να λησμονηθεί, πάντοτε τον θυμάσαι!
Η ΕΙΣΒΟΛΗ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ
Εμένα σπαράζει η καρδιά μου, γιατί έζησα τα γεγονότα το 74. . Περίμεναν οι άνθρωποι από μας που κρατούσαμε τα όπλα, να αντισταθούμε και να σταματήσουμε τον εισβολέα 17, 5 χρονών παιδιά ήμασταν τότε. Αυτός ο πόνος μένει μέσα μας. Πήραν την μισή Κύπρο, και θυμάμαι όλα τα παιδιά που σκοτώθηκαν για να σταματήσουν τους Τούρκους εκεί που τους σταμάτησαν. Πηγαίνω στο νεκροταφείο, και επειδή η θερμοκρασία τότε με όλες τις φωτιές γύρω μας ήταν 50 βαθμοί κελσίου, πάντα παίρνω ένα μπουκάλι νερό, και το ρίχνω πάνω στα μνήματα. Αυτά τα παιδιά, 18 χρονών νέοι, σκοτώθηκαν διψασμένοι… Έτσι για να ξεδιψάσουν!!!
Please wait...